Ikony Chrystusa

Ikony
  Galeria

Ikony Świętych

Ikony
  Galeria

Ikony Matki Bożej

Ikony
  Galeria

Ikona Św. Józefa

Ikona przedstawia Jezusa i Jego opiekuna – Józefa.
Prawa dłoń Jezusa ułożona jest w geście błogosławieństwa, gdyż „Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony” (J 3, 17). Palce dłoni tworzą litery, które są skrótem imienia: IC XC (Jezus Chrystus). Trzy stykające się palce dłoni Chrystusa symbolizują Trójcę Świętą, a dwa pozostałe dwoistość natury Jezusa: Bóg i człowiek. W lewej ręce trzyma zwój. Jezus na przedstawionej ikonie ma nimb krzyżowy, wewnątrz którego znajdują się trzy litery greckie OΩN, oznaczające słowa wypowiedziane do Mojżesza: „Jestem Który Jestem”. Szata Dzieciątka ma odcień jasnoniebieski, oznaczający Boskość. Wierzchnią szatę pokrywają złote asystki, złocenia te symbolizują Bożą naturę. Jezus zasiada na ręce Józefa.
Józef ma pokornie schyloną głowę ku Jezusowi. To Jemu służy, jest Jego opiekunem. Wierzchnia szata Józefa ma kolor brązowy, który oznacza ubóstwo, ziemię, oddaje to kim był i jak żył. Józef na lewej ręce trzyma Dzieciątko Jezus, a prawą wskazuje na Nie, wskazuje ludziom drogę do Chrystusa, który powiedział o sobie: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem”.

Ikona Św. Józefa została napisana techniką tempery jajowej z zastosowaniem pozłotnictwa (tło i nimby pokryto płatkami 24 karatowego złota). Na deskę przyklejono płótno, na które położono 12 warstw lewkasu powstałego z kleju króliczego i kredy szampańskiej. Warstwy te położono metodą „na krzyż”.
Ikona ma wymiary 40 cm x 30 cm.
Każdy etap tworzenia ikony poprzedzony został modlitwą.
Ikona Św. Józefa znajduje się w Kościele pw. Chrystusa Króla w Osieku.

Ikona Św. Jana Marii Vianney'a

Przedstawiona ikona ukazuje św. Jana Marię Vianney’a (franc. Jean Baptiste Marie Vianney), proboszcza z Ars. W prawej ręce trzyma on krzyż, który symbolizuje wyznanie wiary w Chrystusa. Złote tło w ikonie oznacza boską światłość – święty cały zanurzony jest w blasku Bożej światłości.

Ikona Św. Jana Marii Vianney’a została napisana techniką tempery jajowej z zastosowaniem pozłotnictwa. Na nimb położono białe złoto, natomiast tło ikony tworzą płatki szlagmetalu. Deska pokryta została płótnem, na którym położono 12 warstw gruntu, powstałego z kleju króliczego i kredy szampańskiej. Warstwy te położono metodą „na krzyż”.
Ikona ma wymiary 21 cm x 16 cm.
Każdy etap tworzenia ikony poprzedzony został modlitwą.

Ikona Św. Jana Marii Vianney’a znajduje się w Sanktuarium Św. Jana Marii Vianney’a w Mzykach.

Ikona Jezusa i Menasa - Ikona Przyjaźni

Ikona Jezus i Menas pochodzi z VI-VII wieku, to starożytna ikona koptyjska, posiadająca wyraźne wpływy bizantyjskie, charakterystyczne dla szat liturgicznych i bogato zdobionej księgi Ewangelii, którą trzyma Chrystus (Księga Życia). Została znaleziona w XIX wieku w ruinach koptyjskiego klasztoru w Bawit (Bauein), na egipskiej pustyni. Przypuszcza się, że osoba znajdująca się po prawej stronie Jezusa jest to opat tego klasztoru – Menas. Oryginał tej ikony można znaleźć w Luwrze w Paryżu.
Na ikonie znajdują się dwie postacie: Jezus z nimbem krzyżowym, trzymający w ręce księgę Ewangelii oraz św. Menas, opat, trzymający zwój, najprawdopodobniej z tekstem reguły swego monasteru i udzielający błogosławieństwa. Św. Menas był żołnierzem, który został mnichem i poniósł śmierć męczeńską około 235 r. W listach do Tymoteusza św. Paweł nawołuje ucznia właśnie tym imieniem: „Mene, Epimene!”, czyli „Trwaj, wytrwaj!” (1 Tm 4,16, 2Tm 3,14).
Chrystus trzyma dłoń na ramieniu opata w geście przyjaźni, stąd nazwa wizerunku – Ikona Przyjaźni.
Jezus nie staje naprzeciw swego przyjaciela, ale kroczy u jego boku, towarzyszy mu, podobnie jak szedł obok Uczniów w drodze do Emaus (Łk 24, 15-16). Postacie są ustawione w pozycji frontalnej. Tłem dla nich są wzgórza i niebo w kolorze zachodzącego słońca. Obok Chrystusa znajduje się grecki napis – Zbawiciel.
Jest to ikona znacząca, gdyż z jednej strony przedstawia męczennika Menasa, a z drugiej samo jego imię jest pewnym przypomnieniem, przesłaniem dla chrześcijan, mówiącym o tym, kto jest prawdziwym przyjacielem Chrystusa: ten, który trwa, „kto trwa w miłości” (1J 4,16) – ho menon.
Ikona Jezusa i Menasa została napisana techniką tempery jajowej z zastosowaniem pozłotnictwa. Na nimbach położono płatki 23,75-karatowego złota. Deskę pokryto płótnem, na którym położono 12 warstw gruntu powstałego z kleju króliczego i kredy szampańskiej. Warstwy te zostały położone metodą „na krzyż”.

Ikona ma wymiary 57 cm x 57 cm.
Każdy etap tworzenia ikony poprzedzony został modlitwą.

Ikona Świętego Józefa

Ikona przedstawia Józefa – Opiekuna Bożego Dziecięcia i Oblubieńca Najświętszej Bogurodzicy. Bóg powołał Józefa do wyjątkowej służby Słowu Wcielonemu.
Przedstawienie Św. Józefa w ikonie związane jest z tajemnicą Ofiarowania Pana Jezusa w Świątyni Jerozolimskiej, podczas którego „Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego” (Łk 2, 22-24). Taka ofiara była ofiarą ubogich.
Wierzchnia szata Józefa ma kolor brązowy, który oznacza ubóstwo, ziemię, oddaje to kim był i jak żył.
Ikona Świętego Józefa została napisana techniką tempery jajowej z zastosowaniem pozłotnictwa. Deskę pokryto płótnem, na którym położono 12 warstw gruntu powstałego z kleju króliczego i kredy szampańskiej. Warstwy te zostały położone metodą „na krzyż”.

Ikona ma wymiary 12 cm x 8 cm.
Każdy etap tworzenia ikony poprzedzony został modlitwą.

Informacje

  • Nazywam się Patrycja Sirek Z ikonami zetknęłam się po raz pierwszy kilkanaście lat temu, gdy, będąc na wschodzie kraju trafiłam do monasteru w Jabłecznej. Zachwyciła mnie wtedy wschodnia ikonografia. Miałam również okazję przebywać w Kijowie, gdzie podziwiałam przepiękne ikony w cerkwiach, co jeszcze pogłębiło i ugruntowało moją fascynację tą sztuką. Efektem tej fascynacji była kilkuletnia praca nad reprodukcjami ikon w Domu Życia przy Wspólnocie Dobrego Pasterza w Góralach.
    Więcej
  • Technologia tworzenia ikony w całości nasycona jest symboliką. Przedstawione ikony zostały napisane według tzw. kanonu ikonopisarskiego, czyli ściśle określonych reguł.
    Więcej